niedziela, 14 czerwca 2015

Od Alison - Życie jest niesprawiedliwe

I pomyśleć, że to wszystko musiało się stać, kiedy jesteśmy razem. Lecz z drugiej strony, prawdopodobnie bym go nie poznała, gdyby nie ta cała inwazja...?

~~Następnego dnia...~~~

Obudziłam się gwałtownie słysząc jakieś tłuczenie. Zaczęłam szybko budzić Aleksa, by zorientował się, co to jest. Serce chciało mi wyskoczyć, nie wiedziałam co to i gdzie to jest. Nikt nie wie, jakie to są odczucia, dopóki sam, na własnej skórze tego nie przeżyje...
- I jak, wiesz co to? - powiedziałam lekko drżącym głosem.
- Prawdopodobnie rekin i to nie byle jaki. - dość głośno przełknął ślinę, oglądając się dookoła miejsce.

<Aleks?>

sobota, 13 czerwca 2015

Od Aleksa - Albo oboje, albo żaden

Ująłem twarz roztrzęsionej dziewczyny w dłonie i kciukiem delikatnie gładziłem jej policzek.
- Doskonale zdaję sobie z tego sprawę, ty też jesteś dla mnie całym światem i boję się stracić cię. Lecz wiem jedno, albo giniemy oboje, albo żaden z nas. - podniosłem delikatnie głowę i złączyłem nasze ustaw pocałunku.
Chciałem żeby się zrelaksowała, odpoczęła, bo tak jak mówi, nie wiadomo co jutro będzie.

Alison?

Od Alison - Boję się jutra...

Było mi wygodnie, najważniejsze, że jesteśmy bezpieczni i możemy odpocząć. To jest teraz najważniejsze, mamy siebie. Musimy mieć jednak siłę na jutrzejszy dzień, nie wiadomo co się może dziać, możliwe, że fala uderzy po raz drugi... Mam nadzieje, że nie będziemy tu siedzieć za długo, koniecznie musimy się wydostać z tego przeklętego miejsca. Dziwiło mnie to, dlaczego matka natura nas tak skrzywdziła, dlaczego akurat my? Czym zawinęliśmy?
- Kocham Cię... - wyszeptałam cicho wtulając się w niego. - Jak myślisz, co się jutro wydarzy? Jesteś tego świadomy, że ktoś z nas nie może wrócić żywy? Aleks, ja nie chcę Cię stracić, jesteś dla mnie wszystkim, nie mam nikogo, poza Tobą!

<Aleks?>

Od Aleksa - Szczęście

Walczyłem tak długo, aż dziś mogę powiedzieć sobie skromnie - wszystko czego chciałem, już mam. Ali, jest dla mnie najważniejsza na świecie, nie pozwolę, żeby ktokolwiek ją skrzywdził, sam też tego nie zrobię, nie potrafiłbym. A ten cały Olek, niech lepiej trzyma oczy na wodzy. Doleciało do nas chłodne powietrze, w jednym momencie poczułem jak Ali wzdryga się z zimna. Sięgnąłem po koc obok mnie i opatuliłem nim nas.
- Nie jest ci już zimno? - spytałem po jakimś czasie.
Dziewczyna usiadła mi na kolanach, delikatnie uśmiechnęła i położyła, kładąc głowę na moim torsie.
Uśmiechnąłem się pod nosem, okryłem ją kocem i przytuliłem.
- Teraz już nie. - odpowiedziała.

Alison?

Od Alison - Też Cię kocham

Czekałam na to całe życie, na miłość, na wypowiedzenie tego najpiękniejszego słowa na świecie, "Kocham Cię!". W tym momencie miałam okazję, nie mogłam jej zmarnować. Chciałam z nim spędzić resztę życia, już nie myślę o niczym innym, nawet o tym, że ktoś z nas może nie wrócić żywy.
- Też Cię kocham. - pocałowałam go lekko w policzek, a on przyciągnął mnie do siebie i zaś namiętnie pocałował.
Pocałunek był jedyny w swoim rodzaju, czułam się taka doceniona, potrzebna i wyjątkowa. Teraz nawet nie mam ochoty się zabić, mam świadomość, że jestem dla kogoś całym światem.

<Aleks?>


Od Aleksa - Nie liczy się już nic więcej...

Poczułem, jak by czas się zatrzymał. Byliśmy tylko ja i ona, nie liczy się już nic więcej. Kocham ją. Szczerze, naprawdę, najmocniej na świecie! Odwzajemniłem pocałunek, tym samym go przedłużając. [...] Dochodził wieczór, robiło się coraz zimniej. Było wilgotno, to nie warunki dla nas. [...]Gdy leżeliśmy na plecach wyciągnąłem lewą rękę pod głowę dziewczyny, a ta przytuliła się do mnie, jak do magnesu. Przytuliłem ją do siebie mocniej, chciałem tylko jednego, by ta chwila trwała wiecznie, bez końca...
- Kocham Cię. - szepnąłem jej do ucha.

Alice?

Od Alison - Za Twój uśmiech...

Teraz byłam już ostatecznie pewna. Jestem przy nim bezpieczna, nic już nas nie powstrzyma. [...] Gdy było już wszystko w porządku, ostrożnie nakierowaliśmy się w stronę wspólnej skrytki, gdzie czekała reszta, która pewnie nie będzie się niczym interesować. Chciałam zrobić coś jeszcze, podziękować mu i przeprosić w swój, wyjątkowy sposób. Pocałowałam go.
Nie miałam nic do stracenia, jedynie jego. Jestem pewna, że nie uzna to za postawę negatywną, wiem, że też coś czuje. Zrobię wszystko by ta miłość żyła w nas...;


<Aleks?>